30 Mei '03 - 09:09[RADIOHEAD]
Pfff. Mijn recensie van de nieuwste Radiohead Hail to the Thief voor Samsonic is af.
Een zware kluif. Niet dat het een enorme moeilijke plaat is, maar dit keer was het bijzonder
lastig. Ik bedoel: het is Radiohead!
Recenseren is sowieso een apart proces. Je luistert, herluistert, leest de bijgevoegde bio en
hopelijk komen de woorden dan vanzelf. Maar ik kan je zeggen, daar gaat behoorlijk
wat vlieguren inzitten voordat dit gebeurt. Over mijn eerste recensie heb ik volgens mij een
week gedaan! Het opbouwen van een muziek-jargon duurt jaren. Nog steeds kan ik genieten
van veelzeggende recensies van bijvoorbeeld journalisten Oene Kummer, Raymond Rotteveel,
Helmoet Boeijen (OOR) en Menno Pot (Volkskrant). Ik lees het en denk... Ja! Ja! Zo is het precies!
Ik hou niet van wollige taal en metaforisch gezwets. Zo van: de cd luistert als een kleurig huis op een gloeiende heuvel die na een dag zon krakend de nacht ingaat (dit verzin ik ter plekke). Ja doei! Gewoon iets zeggen over de muziek graag! Moet je maar es opletten hoeveel er in de ruimte wordt geluld in recensies. Eerst de halve bio opnoemen (dat vult lekker), dan nog vertellen over het opnameproces (ja, dat lees ik wel ergens in een artikel) en de laatste regels nog even snel iets over de muziek. Ach, ik ben er ook nog lang niet, elke cd is een uitdaging om het geluid met de juiste bewoording te raken en hierdoor nog iets persoonlijks te vlechten (sorry voor het laatste onzinnige woord, maar het schrijft zo lekker!).
*** UPDATE : Mjn recensie is eraf! Er werd teveel gegoogled in Nederland naar 'recensie + hail to the thief'. En wie staat er bovenaan! Inderdaad, Ellenweb. Erg cool natuurlijk maar niet de bedoeling. Ik vind het leuk als mijn pak 'em beet 30 vaste lezers (vrienden/bekenden en vage kennissen) een kleine voorproef krijgen, maar die hebben het inmiddels gelezen en jullie onbekenden (ja, had je maar eerder moeten inloggen!) hebben pech. Lees het in de Samsonic of kom nog es terug.
28 Mei '03 - 16:59[PEACE OUT, LIVE THE DREAM]
Yo, hoe issie dan! I have sum news 4U! D’r is een nieuw skateboard, het zgn. Flowboard. Een unieke crossover tussen skaten en snowboarden. Helemaal toppie! Afgelopen zondag 25 mei was d’r een testdag waar iedereen het board kon proberen. Voor de website van het board ging ik met vriendin J. op zoek naar Kodakmomenten en flowde ik lekker mee met de crowd. (Check ff de website www.flownation.nl voor coole pics)
Me, myself and I was er ook om downhill te knallen. Onwijs PHAT! Soms ging ik met het gaspedaal vol open, dan weer probeerde ik met stijl te carven. En ik voelde ook een paar keer de randjes van het board! Kep nog amper op n skateboard gestaan (vroeger weleens) maar ik vond het cker super vet. Je kan namelijk keihard knallen maar ook lekker een stoepje op-ollien en dezelfde snelheid bereiken als met een longboard. Maar ik durf het met die muni hybrid cker niet aan om in een mini-ramp te freaken. Scary!
De après ski was een relaxte BBQ: biertjes, frietjes, worstjes, hamburgers, beetje ouwehoeren en intussen kijken naar de zonsondergang. Puike sfeer! Terwijl dj Olly zijn laatste plaatjes stond te mixen, pakten een aantal nog even snel het Flowboard. Maar daarna was de dag écht voorbij. Jammer! Peace out, live the dream. CU next time. Mass thx to everybody, luv U all!
(sinds kort ben ik tekstschrijver voor Flowboard
en ik moet zeggen...
ik begin al aardig in het taaltje te komen)
22 Mei '03 - 15:54[FOTO'TJE]
Vietnam maart 2003. Drie jongetjes op een landweggetje. Eigenwijs, stoer, brutaal. "Madame! Madame! Where you from?!". Wilden op mijn brommertje rijden. Mooi niet! Maar ze mochten wel op de foto.
19 Mei '03 - 17:03[DUIK IN HET VERLEDEN]
Ik wil mooie rondjes zien onder de billenjullie handen vooruit en het water weg-du-wen
en drie tellen rust!
Maandagochtend.
Sportfondsenbad Oud-West.
Een zwemlerares is fanatiek bezig een 15-tal kotertjes waterbestendig te maken. Alle zwemmertjes staan op de rand van het zwembad met een rode piepschuim-gordel om en luisteren aandachtig. De meisjes staan er zelfverzekerd bij, de magere jongetjes bibberen van de kou. Eentje steekt zijn beide armen naar voren, het hoofd een tikkeltje naar beneden. Het is duidelijk, er moet ook gedoken worden en hij is alvast aan het oefenen. Zijn snottebel hangt er zenuwachtig bij. Het fluitje klinkt en hij duikt erin. Het gaat goed. (Dit keer komt er zelfs geen water in zijn neus.) Dapper maakt hij rondjes onder water met zijn benen en hij kijkt schuin naar de juf voor een goedkeurend knikje. Deze is druk bezig met iedereen in het water te krijgen.
Terug naar mijn jeugd.
Ik had zwemles in het Sportfondsenbad Bussum en was fanatiek. Een waterrat. Zo kan ik me nu in het bijzonder het onderwaterzwemmen herinneren. Dat kon ik als de beste. Je hoefde maar zeven meter maar ik ging net zolang door totdat al mijn zuurstof eruit was geperst, dat mijn lichaam loom voelde en ik een beetje duizelig werd. Als je bovenkwam, moest je op de rand gaan zitten waar je was geëindigd. Ik was altijd het verst. Het zijn van die momenten in je jeugd dat je denkt dat onderwaterzwemmen ertoe doet. Je vertelt het verhaal honderd keer tijdens het likken aan je schuimblok in de auto naar huis. Je reinste sterallures. Nu kan ik het nog, dat onderwaterzwemmen. Maar ja, wat heb ik eraan.
In het zwembad kreeg ik les van - zoals ik het noemde - de ‘mevrouw met de benen’. Oftewel: mijn zwemlerares in een klein, kort sportbroekje. Hierin twee indrukwekkende, witte benen. Cellulites all over the place, maar dat wist ik toen nog niet. Toen waren het gewoon enorme, blubberige benen zoals ik die als zevenjarige niet eerder in mijn omgeving had waargenomen. Zouden ze nog leven, die benen?
[Hoogste tijd voor een zinnige conclusie]
In zwembaden staat de tijd stil. Hier geen computers waar je al zwemmend kan internetten. Of een chipknippend kluisje. Er hangen ook geen spetterende televisies aan de muur met MTV. Niets van dit alles, de inventaris is niet veranderd. (Bordjes dat er in het ondiepe niet gedoken mag worden, de grote klok, de rode bal aan het plafond die naar beneden kan worden gelaten tijdens waterspelletjes, het badmeesterhokje, de hoge uitkijkstoel, de kleedhokjes met het bankje waarvan het eerste latje omhoog en omlaag kan, de douches met de drukknop en de kluisjes.) Het zwembad heeft alle trendy en hippe invloeden buiten weten te houden. Een zwembad is een zwembad, meer niet. Of zoals Martin Bril zou zeggen: het is al van zichzelf genoeg.
15 Mei '03 - 01:58[KIPLEKKER]
Real Speciality of Vietnam.
Snakewine (one unit)
Usage: Rheumatism, Lumbago, Sweat of Limbs
Usage: Twice a day each a small cup before meal
Dit drankje heb ik een aantal keer in Vietnam gedronken. Snakewine. Is niet eens zo vies hoor. Het doet denken aan een vaag Oost-Europees drankje waarbij je depressief moet kijken.
No taste, just alcohol.
De snakewine is er in verschillende soorten en maten. Deze getoonde flessen zijn goedkoop en bestemd voor de gemiddelde (blanke) consument. Ik heb ook donker gekleurde snakewine gedronken uit een grote pot met daarin dikke, vette slangen. Dat was het échte werk! Waarom ik dat deed? Geen idee, maar je bent nu eenmaal avontuurlijk op reis en probeert zoveel mogelijk sterke verhalen te verzamelen voor thuis.
In het kader daarvan kan ik erbij vermelden dat ik tijdens het drinken als hoofdgerecht slang heb gegeten! Een kleine cobra. (Ik schreef er een stukje over toen ik in Vietnam was. Je vind het in het archief. Scroll naar rechts. Bij links. Helaas kan ik niet doorlinken.) Het werd een wonderlijke nacht vol met wilde dromen. Want je spoelt niet elke dag slang door met slangenwijn, en mijn Hollandse geest was behoorlijk in de war.
(Er stond ook hond op het menu, maar dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen. Kikkers en sprinkhanen heb ik wel gegeten.)
Zo, genoeg geluld.
Nu ga ik krentenbollen grillen met witte muisjes.
01:45[MIJN DENKERTJES* - 1]
- wonderlijkmijn vlijmscherpe humor kwam toch bot over
- het doelloos grasduinen in mijn gedachten bracht mij op het goede pad
- knap hoor
na een optelsom tot de slotsom komen
* vandaag gaat een nieuwe rubriek in première. Met losse zinnetjes of gedachten die door mijn hoofd zwerven. Dit alles met maar één doel. Ooit een tegelwijsheid worden.
14 Mei '03 - 13:27[DROGE KNAL]
Lezen is iets wonderlijks. Je ziet een nieuw woord of uitdrukking die eerder niet in je hersens was opgeslagen, maar zich erna met een nuchtere vanzelfsprekendheid bij je woordenschat nestelt.Zo had ik nog niet eerder van een ‘droge knal’ gehoord. Natuurlijk wel van een knal. Een HARDE klap met daarna suizende oren. !! * BOEM * !!.
Maar vandaag krijgt de knal een nieuwe dimensie. Een ‘droge’ dimensie om precies te zijn.
Hoe kom ik hierop?
Vandaag kopt de Volkskrant op pagina 2: ‘Droge knal in flat van balkondrama’. Het blijkt dat het naar beneden komen van de vijf balkons gepaard ging met dit geluid. Na urenlange inspectie en gesprekken met buurtbewoners heeft blijkbaar een persoon (van één hoog, twee hoog of de buren?) deze term laten vallen. En het wordt gelijk door iedereen overgenomen.
(Let maar op. Vanavond in het journaal wordt er een ‘kortje’ aan besteed met daarin minstens vier keer die ‘droge knal’. Zo’n beetje als laatst met SARS. Door alle journalisten wordt het ‘de mysterieuze longziekte’ genoemd. SARS kan je eigenlijk niet meer los zien van die zin, het is een soort tagline geworden. Melk, de Witte Motor. Appelsientje, het beste onder de zon. En dan nu: Sars, de mysterieuze longziekte.)
En hoe reageert het bouwbedrijf op deze conclusie?
We nemen die knal mee in het onderzoek, aldus Noortje van Putten, woordvoerster van bouwbedrijf Smeets. De bewoners zijn nu natuurlijk extra alert op geluiden.
Vind je het gek! Natuurlijk! Ik zou me ook niet veilig voelen als ik daar op dit moment zou wonen. Wie zegt mij dat als een balkon naar beneden kan flikkeren, ik ook niet door de toiletpot kan zakken!?
Terug naar mijn woordenschat.
Ik hou van taal. Van woorden. Van ouderwetse woorden (fnuikend, verkikkerd zijn op, mijmeren). Gloednieuwe woorden (Yippie, scheefwoners). En bijvoeglijke naamwoorden vind ik helemaal een feestje.
Een ijzige sfeer
Een zielloos huwelijk
Een rooskleurig vooruitzicht.
En het mooie is dat je deze woorden allemaal kan gebruiken! Maar dan moeten ze natuurlijk wél ergens in je bovenkamer in de wachtkamer zitten. Klaar om eruit te worden gepoept. Zo kan ik die ‘droge knal’ er binnenkort es ingooien. Natuurlijk wachten op een geschikt moment zodat de term precies in een stukkie past. Mocht je de komende tijd nog es terug komen op deze site en je leest het, dan weet je waar het vandaan komt.
13 Mei '03 - 18:19[UNDER CONSTRUCTION]
Nee hoor! De site is niet under construction!
Ik was even weg.
Op reis?
Nee.
Voorjaarsdipje?
Zeker niet.
Had je het druk?
Zoiets.
Wil je nog iets kwijt?
Ik zal mijn leven beteren.
02 Mei '03 - 20:21[AAPJES KIJKEN]
Er komt wéér een Big Brother! Yep, de vijfde editie van aapjes kijken is onderweg. Dit kom ik te weten op een bijeenkomst over de toekomst van reality tv, georganiseerd door de Vereniging van Nieuwe Film en Tv Makers. Op deze avond spreken programmamakers van Big Brother en Idols over ‘hun product’. Ook zien we op groot scherm fragmenten van programma’s. Raar is het om het spektakel rond Big Brother 1 te zien wanneer de bewoners met hun koffertje het huis ingaan. Niemand weet op dat moment nog wat BB zou teweegbrengen. Ruud vertelt breedlachend dat ‘ie er helemaal klaar voor is, Sabine met die irritante vlechtjes heeft er zin in, en Bart knuffelt nog even met zijn vrienden.
De makers brengen ook in herinnering het debacle tijdens de finale van BB 2. Weet je het nog? Er zijn drie mensen over: Bianca, Koos en Robin. Vrachtwagenchauffeur Koos staat in the polls op de eerste plaats en Big Brother biedt in het ‘dagboekkamertje’ 50.000 gulden aan diegene die vrijwillig het huis verlaat. Koos pakt het geld met beide handen aan omdat hij denkt dat hij toch niet kan winnen. (Intussen wordt er flink geschakeld naar de vrouw van Koos die bijna huilend voor zich uitstaart . d r a m a). Bianca reageert: "oh Koos, wat fijn.. wat je daar niet allemaal mee kan doen!".
Bien, die envelop is er (wat iedereen al vermoedde) op het aller, aller, allerlaatste moment neergelegd! Een oudlullerige vrachtwagenchauffeur lag niet bepaald in het winaarsprofiel van Yorin, dus wordt er vanuit het hoogste torenkamertje ingegrepen en besloten tot deze noodgreep. Een aantal afleveringen terug had Koos namelijk gezegd dat als hem geld werd geboden hij het altijd zou aannemen. Dus kat in het bakkie voor Yorin en het lesbische duiveltje wint.
Raar idee, op dit moment is een redactie aan het bedenken wat voor opdrachten men moet doen (bouw een huisje met 23000 legostenen / probeer een toiletpot te maken van papier-hashé. Andere suggesties?), waar BB moet worden opgenomen (in een zwembad, grot, huis op de Dam, buitenland. Andere suggesties?) en welke spraakmakende wannabees er nu weer mee moeten doen.
Zullen we met z’n allen massaal brieven sturen dat we toch niet gaan kijken?
** update: een volledig verslag van de avond staat op de website www.nftvm.nl
01 Mei '03 - 19:32[K-DAG]
Als je om de vijf meter door stukjes glas fietst en overal kansloze bergjes onverkoopbare goederen ziet liggen, weet je... het was weer koninginnedag. Amsterdam krijgt op die dag bezoek van duizenden ‘gezellige’ mensen met oranje hoedjes waar je bierglazen in kan zetten. Gelukkig is de rust is wedergekeerd en daar ben ik blij om. Ikzelf ben meer van de K-nacht. Tot laat uitgaan en de volgende dag, als je einde middag wakker wordt, een oranje tompoes met een gehaktbal voor ontbijt halen. Dit jaar ben ik naar een erg goed electrofeest in de Amuse (tegenover de Melkweg) geweest. Blijkbaar was ik op een trendy feest terechtgekomen want Katja Schuurmans was er ook.De volgende dag lekker uitslapen. Dat lukt want ik woon in een rustig straatje en hoor alleen vogeltjes. Een prachtvoorbeeld hoe onze burgemeester het liefst koninginnedag wilt zien. Of beter gezegd, wilt horen. Geluidsvrij. Nauwelijks muziek. Alsof het zondag is. Ergens wel terecht, maar ook een beetje flauw. Als ik om wakker te worden een koffie drink bij het Blauwe Theehuis in het Vondelpark moet bijvoorbeeld de muziek (heerlijke mellow 80-ties a la the look of love) worden uitgezet. Stom.
Op de valreep pak ik een stukje vrijmarkt mee. Ik zie een mooie oude polaroid camera. Wow! Zo’n massief, groot ding met weinig knopjes en gedoe. Vakwerk. Geen gelul, foto’s maken.. zo’n apparaat. Wat moet ‘ie kosten Paul? Mevrouw weet de prijs niet, en Paul zegt het bedrag: 5 euro. Prima, meenemen. Binnenkort een draadontspanner kopen om te testen of ‘ie het doet.
Bij vriend M. en vriendin J kijk ik onderuitgezakt de film Barton Fink, hebben ze gekocht voor 1 euro. Niet duur voor John Turturro en John Goodman. Afzakkend behang, oordopjes, mooie close-shots van een typmachine, een lijk, writers-block, en Goodman met een geweer door een brandende gang. En dat allemaal in een rustig tempo. Een prima film om K-dag mee af te sluiten.
Een goed feest, uitslapen, koffie in de stad, filmpje kijken bij vrienden. Mijn koninginnedag, editie 2003 krijgt een dikke 8.