29 Sep '03 - 02:32[STOM APPELTJE 2]
02:25 Heerlijk gewerkte vandaag op mijn nieuwe speedy Imac. Kan ik eindelijk weer online. En ik heb mazzel want chello heeft vandaag een redelijke dag, en ik kan zelfs op mijn eigen site komen (meestal echter via in cache). Goh, laat ik es een stukje typen in pivot over de premiere van Phileine zegt Sorry blabla, over Kim van Kooten blabla, over mijn tripje naar Brussel blabla, over Vlaamse frietjes blabla, over concert van the Peaches blabla, over de mooie Belgische taal blablabla, over het zachte praten van de Belgen blabla, over mijn opdracht voor het Popinstituut blabla, over de tegenvallende afterparty van the Peaches blabla En dan ga ik een streepje zetten op de e van cafe, (want cafe Central in Brussel is super!). Mmm, dat zou bij een Mac wel hetzelfde werken als een PC. Es even kijken. Alt 130. Lekker dan... STUKJE WEG! Appeltje/pijltje terug ; back ; undo Nope, het komt niet terug en dikke doei dat ik het nog es hetzelfde ga typen. Truste.27 Sep '03 - 22:52[STOM APPELTJE]
Lekker dan... HEB je een nieuwe Imac, kan je niet meer op je eigen site komen! Op de plek van ellenweb laadt mijn sneeuwwitte computer de beginpagina van chello (mijn provider). Zou dat komen omdat ik na het installeren als eerste ellenweb bezoek? Heeft iemand een tip dat ik weer op mijn site kan komen?25 Sep '03 - 22:42[HAKKIE]
beeld: Wouter
bewerkt door: Winfried
tekst: Ellen
model: miss Faulkner
created in an apple environment
powered by coffeeshop Siberië, Amsterdam
Dit is de éérste co-productie van LoeK, binnenkort is de website www.loek.to online.
20 Sep '03 - 03:52[UITWAAIEN]
Lekker op het strand u i t w a a i e n
03:41[BELGIE]
Morgen ga ik naar Brussel. Met de trein van 10.23 zoef ik naar onze zuiderburen. Ik kan het mishebben, maar zo'n internationale trein is altijd een stuk gezelliger dan de normale trein. Je kaartje wordt geknipt door een conducteur met een andere pet op, er liggen her en der backpacks (oei, daar word ik altijd erg onrustig van...) en het kopje koffie smaakt ietsje beter. (update:** uiteindelijk ga ik met de auto. In Brussel kan je bijna overal gratis parkeren! Veel mensen pakken de auto ipv de benenwagen, ook voor kleine afstanden...)Ik hou van België. Het is het land met het hoogste Jambers-gehalte van Europa. Natuurlijk is dat logisch, maar ik kom steeds tot de conclusie dat het écht zo is. En dan heb ik het niet over de villa's met de rode verlichting langs de kant van de weg (wat daar gebeurt heb ik eh... bij Jambers gezien) maar over de friettenten. Worden die in Nederland nog bemand door brave duo's als Kees en Marjan, of Piet en Carla. Ik zou de personen aldaar niet zo gauw een naam kunnen geven.
Mijn mooiste ervaring is een friettent bij Cerfontaine langs de kant van de weg. Het is een kleine trailer waar in eerste instantie de Vlaamse frieten-romantiek van afspat. (Je kon er niet omheen zeg maar; als je dan toch in het buitenland bent, moest DAAR die pure goudgele rakkers worden gegeten.) Aan de zijkant zat de eigenaar. Met een enorme buik die over zijn broek heenpuilde, zag je in één oogopslag dat hij niet zo vaak opstaat uit een stoel, en de enorm vieze herdershond naast hem droeg ook niet bij tot het imago van een bon vivant maar soi. Maar dan het tafereel IN de trailer! Lastig dit uit te leggen, maar in een documentaire zou het rauw gefilmd zijn met donkere new wave muziek eronder:
[BEELD] Er staan twee dames op drie vierkante meter in een blauwe walm constant uit te glijden over een vette ondergrond. Ze schreeuwen naar elkaar wat er gemaakt moet worden, maar ook maken ze ruzie. De stank is ondraaglijk en heeft weinig met voedsel te maken. Overal ligt friet en ander soort eten dat ergens iets weg heeft van onze oerdegelijke Kwekkeboompjes. Klodders mayonaise met haren zorgen voor een non-non-hygiënische voorkomen. De friet is reeds voorgebakken en wordt in een paar minuten afgebakken alvorens in grote puntzakken op de smerige houten toonbank te wordt gekwakt. Zeep en schone handdoeken zien we niet.
[REALITEIT] We hebben onze zakjes friet aangepakt en geprobeerd te eten, maar dat ging écht niet. Té smerig.
Maar dit weekend is de herkansing. Ik wil de lekkerste friet van België eten! Dat gaat lukken want ik ga met twee Belgische zussen op stap en dus zwaar local. Ook ga ik naar twee bandjes kijken: The Peaches en Guided by Voices. Met mijn bewust uitgekozen t-shirtje van Zita Zwoon, ga ik zeker vrienden maken. En de frieten... they better be good.
10 Sep '03 - 13:03[GEK HOOR...]
Nog even, en dan komen de jaren '60 er weer aan.09 Sep '03 - 00:44[ACH, DIE GOEDE OUDE TIJD...]
00:30[TO BE A LINKDUMPER]
Soms heb je zin om mee te doen. Gewoon om te voelen hoe het is om een link te dumpen. To be a linkdumper. En niet zo maar een link! Nee, zo eentje waar alle linkdumpers van dromen. Toename van hits gegarandeerd. Omdat de inhoud van de site grappig is, maar ook een beetje sneu. (En omdat er voor de mannelijke linkdumpers ook nog wat 'gezelligs' te zien is.) Goed, kijk nu zelf maar.08 Sep '03 - 16:57[INFORMATION OVERLOAD]
Ik ben dol op notitieboekjes en plakboeken. Tientallen staan er bij mij in de kast. De inhoud is volstrekt willekeurig en bestaat grofweg uit zinnetjes, woorden, foto's, advertenties, artikelen, krantenstukjes en op bierviltjes en servetten gekalkte onzin ("de vervetting van tere kinderzieltjes begint bij McDonalds"... ergens vorig jaar winter opgeschreven... wat bedoelden wij - ik en een kroeggenoot - dààr nou weer mee?). Eigenlijk zijn het een soort dagboekjes, niet met persoonlijke inhoud, maar met informatie die 'toevallig' langskomt. De content sluit nauw aan bij je ervarings-en belevingswereld op dat moment, en je wordt door het lezen/kijken even teruggezogen in de tijd.*mondkapje*
*SARS*
Zie je wel?! Inderdaad, ik was het ook vergeten, maar we hebben toch een behoorlijke hoestbui van items, reportages en krantenstukjes over ons heen gekregen. En nu is het windstil.
Ook nieuwe woorden (althans voor mij onbekend) krijgen aandacht en worden opgeschreven. Ik noem er een paar: *no-show-patiënt (ik wist het niet, maar er zijn personen die gewoon niet komen opdagen terwijl de chirurg in vol ornaat klaarstaat!), *sponsormakelaar (types die bedrijven proberen te koppelen aan platenmaatschappijen, zoals Jim met Mars), *promotion-from-within (alle nieuwkomers, ook managers, moeten in deze bedrijven onderaan beginnen), *scheefwoners (mensen met een goed salaris die te weinig huur betalen). En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.
Waarom ik deze boekjes maak? Ik weet het niet, het is misschien de drang om dingen te onthouden. Of omdat ik denk er later weer iets aan te hebben. Eigenlijk probeer ik in de brei van informatie een paar zaken naar voren te halen zoals je dat ook doet met je bookmarks: een poging ondernemen om het never ending internet te kunnen beheersen. Want je kan nooit alle websites op deze aardbol zien, maar van wàt je hebt gezien, wil je in ieder geval het mooiste bewaren. De wereld van internet kan je eenmaal niet als een boek dichtslaan. OPEN EINDE...
07 Sep '03 - 16:50[NICE 2 MEET U]
Alweer mijn tweede weblogmeeting! Omdat ik die dag ook afgesproken heb in Paradiso voor het Nederland-België festival, betekent het voor mij het heen en weer fietsen tussen bandjes kijken en biertjes drinken onder de parasols. (Ik kom ook Merel en Baviaan tegen tijdens een optreden van Voicst.)De Vondeltuin blijkt een goede locatie te zijn; een lekkere frisse neus in het drukke Amsterdam (pfff, bloemencorso, MOET dat nou?). De sfeer is uitgelaten omdat er ook nog een ander feestje aan de gang is. Gezellig want normaal zitten hier bezwete skaters, types met veel kinderwagens of zondags-zitters.
Cool dat ik in het park de zelfgemaakte longboards van Deef heb getest. Ze zijn erg fijn!
En ik heb eindelijk Dreknek ontmoet! Sorry, maar dat huwelijk kun je nu helemaal op je buik schrijven
(Volgens mij heeft GJ van het desbetreffende momentje geschoten... mail je die even?). Ik heb bovendien altijd gedacht dat de virtuele naam Jacobine een verzinsel is, maar ze blijkt een mens van vlees en bloed te zijn. [Ja, de magie van een weblog vervliegt waar je bij staat.]Gezellig is het tafeltje met Verbaljam, 2x Bart namelijk Bart van der Griendt en Bart van tekst en uitlog, Ton en David. Maar waar hebben we het nou allemaal over gehad mannen?
En eindelijk Lijn es ontmoet met haar Frans!
Verder nog bijgekletst met Jim, die net als ik mijn middelbare schooltijd in Hilversum heeft doorgebracht met viertaktbrommertjes en de kroegen Cartouche, De Drinkwinkel en Le Must.
Tot slot: t-jo (we hebben elkaar volgens mij gemist), majadebij (een biertje is prima!), boarden met funxiun (nog even oefenen!), en een meisje dat nog ergens plaatjes moest draaien (Wie is U?).
Ik vond de meeting geslaagd en relaxed. Tot de volgende keer.
05 Sep '03 - 10:07[MAN VS VROUW VS MAN]
Vrouwen onder elkaar zijn best bot over mannen. Das is leuk. Het is een natuurwet dat beide seksen elkaar af en toe lekker afkraken. (Maar zelfspot in deze is ook erg belangrijk!) Er zijn er bij met regelmatige ‘alle-mannen-moeten-dood-sessies’ (geldt dat eigenlijk ook voor mannen?), maar daar ben ik niet zo van. Legendarisch voor mij is de volgende situatie. Op een terrasje aan de Sarphatistraat kijk ik naar een jongen in een afgezakte spijkerbroek. Dat is voor mij best aantrekkelijk. Maar vriendin R. vindt dat niet. Er volgt een verbale krachtmeting over de positieve en negatieve punten van zo’n achterwerk. Nadat ik de Afgezakte Broek ruimschoots heb nagekeken, roept vriendin R. (nét iets te hard)
Hé, ga es een kont kopen man!
01:21[WHITLEY]
Een échte weblogger kan niet bestaan zonder een foto van zijn/haar huisdier. Dus [tromgeroffel]..., hier is mijn kat! Althans ex-kat, want zij woont nog bij mijn ouders. Schattig, dat Whitley (haar naam) eindelijk op mijn weblog staat! Graag maak ik van de gelegenheid gebruik om virtueel het volgende tegen haar te zeggen:
Lieve Whitley,
Hartelijk dank voor je geknuffel toen ik nog bij papa en mama woonde.
Ik vond jou erg lief.
Maar dankzij jou heb ik nu altijd kattenharenallergie.
Je bent een kutkat
04 Sep '03 - 17:30[ROOSKLEURIG]
Iedereen had het erover. Ja, echt iedereen! Het was hét gesprek van de dag. Het werd gevoed en gekoesterd. Blablabla-dit en blablabla-dat. En nu het over is nu heeft geen enkele ziel het erover! Dat is toch raar?Of is het net als de liefde? Dat het ineens kan opkomen, vlammen, tot grote hoogte stijgt en dan ineens kan doven. Zodat andere dingen weer belangrijk worden en het normale leven begint met stoere plannen.
[Ik voel een doorbraak ]
Nou, dan ga IK er maar een einde aan maken. Ik laat persoonlijk die frisse wind waaien! Iedereen moet zijn grenzen weer oprekken! Walhalla! Eureka!
Want
met het einde van de zomerse zorgeloosheid is er ook een einde gekomen aan
[en nu komt het]
D e k o m k o m m e r t i j d
Laat het een produktief en rooskleurig jaar worden.
16:50[LIVE IN THE LIVINGROOM]
Live in the Livingroom kan je letterlijk nemen: live muziek in de huiskamer. Een concept bedacht door Rick Treffers en Kees Jonkheer. Ondergekende is al vaker geweest, maar de editie op 24 augustus is de beste. Althans, de meest gevarieerde. Met de akoestische pop/rock van a balladeer, kleinkunst van Maartje Teussink en de vrije jazz van Olthuis & Van Veenendaal is het bij voorbaat een programma dat lekker in het gehoor ligt. En hoe in werkelijkheid! In een prachtig wit pand aan de Keizersgracht is de akoestiek fabelachtig. Eigenaren Jos en Frank (nee, niet die musicalsterren) hebben zélf de organisatoren gebeld om hun locatie aan te bieden. En de heren voelen zich betrokken bij het geheel: overheerlijke versnaperingen in de keuken, milde huishoudelijke mededelingen vooraf en er zijn genoeg stoelen en pluche banken neergezet voor het publiek.
Eerste act is a balladeer, akoestisch bestaand uit zanger Marinus de Goederen en bassist Walter Wilhelm. Marinus is flink aan het spelen met zijn band en kan inmiddels deze intieme met-de-billen-bloot-setting aan. Bovendien blijkt dat ook akoestisch zijn melancholische popsongs overeind blijven, en hij begeleidt zich bekwaam op de prachtige vleugel en gitaar. Vooral zijn song ‘Swim with Sam’ blijft kippevel bezorgen. Tweede act is Maartje Teussink, de afgestudeerde kleinkunst-diva met fel rood haar en dito jurk. Zij is gewend te acteren, en ondanks een beetje zenuwen is haar optreden strak en sterk. Haar poëtische songs, gegoten in bij tijd en wijlen Jeff Buckley-achtig gitaarspel, zijn mooi. Derde act is saxofoniste Olthuis & pianist Van Veenendaal met speelse jazz. Zij laat haar saxofoon scheuren, hijgen, kreunen; hij beroerd zelfs de snaren met een stemvork in de openstaande vleugel in de geïmproviseerde stukken. Het doet soms een beetje gekunsteld aan, maar dat is hun stijl en eenmaal niet zo mijn smaak. Maar knap is natuurlijk allemaal wel. Na het ‘Keizersgracht-concert’ is er nog genoeg eten en drinken in de keuken, staat er een file bij het toilet en kletsen onbekenden met elkaar. Ach, wat is dit toch allemaal knus en gezellig. Dit concept kan nog jarenlang mee.
Volgende Live in the Livingroom is 21 september, zie de site.
03 Sep '03 - 20:23[RODE FOTO's met vriend W., en vriendin T.]
09:35[LOWLOWNIEUWS]
Nog maar even in de sfeer blijven van Lowlands. Wat tips. Voor wie Alamo Race Track wil zien: vanavond tijdens club Lek 22:00 (nee... niets club 3voor12!, ik blijf het lekker Club Lek noemen!). Ook speelt Alamo, samen met Voicst zaterdag op het Nederland-België festival in Paradiso/Melkweg (helaas... ik ga naar mijn Deense vrienden Kashmir kijken in Utrecht. Check it out!). Olabola (inderdaad Punkey, dat heb ik gezien... wow!), kijk op hun website waar een gedeelte van hun prachtige nieuwe animatievideoclip te zien is.02 Sep '03 - 10:22[LOWLANDS]
razende reporters in New York na overwinning Yankees
Zo, Lowlands zit er op. Drie dagen bandjes kijken in de polder met een maag met diverse versnaperingen door elkaar heen (suikerspin met pannenkoek, noodles met snufje tortilla weggespoeld door een mix van bier en cola = festival-voer). Ook ben ik een beetje aan het werk, ik ben razende reporter voor de Fret (popmagazine over Nederlandse popmuziek), dus ik heb veel Nederlandse bands gezien. Naast oudgedienden als Postmen, Ceasar en Bettie Serveert ook onbekend talent als Alamo Race Track, Benny Sings en Voicst. Vooral laatstgenoemde is waanzinnig goed. Wat een energie hebben deze drie heren zeg! En mooie songs. Kijk eens op hun site.
Backstage op Lowlands blijft speciaal. Een aantal jaar loop ik er al rond, maar het is toch telkens een belevenis: het schreeuwende publiek zien vanaf achter het podium (vooral vorig jaar tijdens Underwold! Een kolkende massa mensen!), je ziet over-gestylde types lopen ('eh.. dat moet dan wel een band zijn..'), overal kabels, busjes die af en aan rijden, razende reporters van diverse media..., maar vooral de rust die backstage heerst is raar. Je loopt steeds 'achter' het geluid zodat de geluidsmix van publiek & muziek verwaterd. Maar zodra je het terrein oploopt, is het weer chaotisch.
Het fenomeen 'fifteen minutes of fame' is belangrijk op een festival. Zo heeft RedBull een camera staan waar je gekke bekken kan trekken die vervolgens levensgroot op een scherm verschijnt. En energieleverancier Essent (van de Essent Awards) heeft sinds twee jaar succes met hun karaoke-show. Iedereen die wil, kan liedjes zingen/spelen met professionele band in een tent dat vervolgens ook te zien is op een scherm. Deelnemers krijgen een t-shirt met 'ik speelde op Lowlands'. Gouden concept natuurlijk, het werkt als een gek.
Nu weer het gewone leven. Na drie dagen onbezorgd zwalken op het Lowlands terrein zit ik achter de computer. Naast me een never-ending-things-to-do-lijst. Geen probleem, even doorbijten. Tot volgens jaar Lowlands!