29 Nov '03 - 10:41[LINKJE]

Net de nieuwste clip gezien van Chemical Brothers 'Get Yourself High'. Muziek is gewoontjes, niet echt bijzonder (zeg maar gerust slaapverwekkend...)
maar de clip! Briljant! Een 4th rate Kung Fu film waar de acteurs meezingen terwijl ze routineus de scènes afwerken. Geregisseerd door
Joseph Kahn met alle cliché-shots van het Kung Fu genre. Kahn ken je onder andere van Destiny's Child, Faith Hill en van Eminem's Without Me (als je weleens Making the Video kijkt, herken je hem direct).
Hier kan je een aantal van zijn clips zien.
25 Nov '03 - 10:54[EVEN NIET]
Ik ben even weg. Ben er over een paar dagen weer.
23 Nov '03 - 13:03[MONEY]

Deze brief ook in de bus gehad? De afzender is Doel Kompas. Ik schijn een 'gewaardeerde VIP' te zijn van deze organisatie. Directeur P.P.H. Bloemink probeert mij persoonlijk over te halen van 1 euro inleg per dag, een kapitaal van 10.000 euro op te bouwen.
U bepaalt u eigen bestemming. Iedereen heeft voor geld een eigen doel. Klopt meneer Bloemink. Zo wil ik een grijze droombank, een rode Volvo Amazon, een G5 Canon digitale camera, de nieuwste iPOD, een DV-camera en nog een reisje naar Azië. Daar daar heb ik dus méér dan 10.000 euro voor nodig. Dus ik heb besloten het niet te doen. Maar toch bedankt voor dat euro'tje. Die stop ik in mijn spaarpot.
21 Nov '03 - 17:30[DAG-HALLO-HOI-HI-HEEJ-HEEHEE]
Internet en email beheersen mijn leven. Dat klinkt zielig, maar dat is het niet. Als freelance tekstschrijver maak ik veel teksten en artikelen thuis, en het contact met je opdrachtgevers gaat - net zoals op ieders werk - via email. Het meeste eerste (werk)contact met mensen maak ik dus via getypte lettertjes. En juist dat intrigeert me enorm, de toon van emailtjes. Hoe die toon ontstaat, hoe je het interpreteert, maar ook hoe de toon verandert in het email verkeer.
Bijvoorbeeld. Je start met:
Dag persoon x, ik zou graag bla bla bla. Dat bla bla bla kan van alles zijn: verzoek interview, slijmen voor schrijfopdrachten, opvragen informatie enz. Nu ligt het er maar net aan hoe persoon x reageert, hoe je terugschrijft. Als persoon reageert met:
Beste Ellen, ik heb je mail gekregen, ik kan op je verzoek ingaan, dan weet je: het over-en-weer-gemail blijft in eerste instantie een tikkeltje formeel. Maar soms is het reply'tje direct losjes van toon:
Heej Ellen, dank je, is goed hoor, mail je ff wanneer je kan?. Een persoon die ik niet ken, mailt mij gezellig terug, alsof we gisteren samen knusjes in een koffie verkeerd zaten te roeren.
Die toon verschilt een beetje per branche. Ik zit pak 'em beet qua schrijverij in de muziek, film, horeca en de stad Amsterdam, maar steeds gebeurt hetzelfde: het email contact wordt naarmate er veel gemaild is, losser. Vooral de aanhef is belangrijk. Maar wat te kiezen? Die keuze gaat meestal volgens het 'dag-hallo-hoi-hi-heej-heehee-principe'. Zo ongeveer is de volgorde waaruit je kan kiezen. Waarbij het duidelijk is dat DAG het meest formeel is (ok, eigenlijk is dat 'beste', maar dat gebruik ik nooit), waarna het eindigt bij HEEHEE. Die laatste fase wordt nauwelijks bereikt. Meestal eindigt de 'dag-hallo-hoi-hi-heej-heehee-cyclus' met HOI.
[Even voor de duidelijkheid, we hebben het hier over zakelijk contact. Niet over webloggers die elkaar direct tutoyeren met heehee, lieve, hoihoi enz. Dit comment-wereldje is voor andere, normale mensen überhaupt niet te begrijpen...]
Ultra-los is het als de aanhef weg wordt gelaten. En er direct wordt getypt:
Is inderdaad zo, die laatste zin in het artikel kan je weglaten, bedankt, gr G.. Dit in één, lange zin getypt. Zonder aanhef, zonder een witregel voor het afsluitende woord. Dan is het eindstadium bereikt. De opdracht is voldaan, er kan afscheid worden genomen.
met vriendelijke groet-dag-bye-doei-ciao-CU-later
20 Nov '03 - 09:16[SORRY GUYS]

Ik heb het prima naar mijn zin gehad met die Schotten. Gisteren had ik een van-hot-naar-her-door-de-stad-fiets-dagje en het was overal beregezellig in Amsterdam. De meeste schotse rokjes waren rond het middaguur al ladderzat. Deze Schotten zag ik op het Rokin. Ze spraken Nederlanders aan omdat ze vrienden met ons wilden worden. "Can I give you a hug?". Tuurlijk. Mijn nieuwe vrienden heb ik gelijk maar even op de foto gezet.
De wedstrijd heb ik half thuis, half in de Melkweg gezien. De band
Elbow speelde, en die wilde ik graag zien. Er hing een klein tv'tje in het café met de wedstrijd, zonder geluid. Het had wel iets, zo tussen een paar nummers even weglopen om naar voetbal te kijken. Vooral om de stand 2-0 in één keer (na het halve concert) naar 6-0 te zien groeien, was een beetje wonderlijk. Gefeliciteerd allemaal. Onze oranje economie is gered.
19 Nov '03 - 09:31[MC BATTLE]

Afgelopen zaterdag was de finale van de National Dutch MC Battle 2003, SPITT genaamd, in Paradiso. 16 rappers gingen elkaar verbaal te lijf in een boxring in Paradiso. En wat was het leuk! En wat was het niveau hoog! Paradiso was tot de nok toe gevuld en de sfeer wat super. Rappers die meedoen, zijn: 5th Season, Ahab, Kiddo-Cee, Lange Frans, Baas B., Chips, Minithug, Paradize, CMS, Diggie B, Presto, Tim, Gun, Hux B, Vinnie, Wick-ed.
De MC Battle gaat als volgt: Host Too Tall (sidekick van Brainpower) trekt voor aanvang van de battle twee lootjes met MC namen uit de hoge hoed. Die twee personen staan tegen over elkaar in de ring en krijgen twee keer 16
bars (ongeveer 45 seconden) om elkaar met hun (nederlandstalige)
rhymes te beledigen en te overtroeven. Soms is het niveau van 'je moeder is dit, en je zus is dat', maar vaak zijn de teksten enorm grappig en is het bijna cabaret. Zo staat Kiddo-Cee tegenover Tim (de winnaar) in de voorrondes. Tim heeft een enorme buik en kale kop. Kiddo-Cee maakt daar de hele tijd opmerkingen over tijdens de battle en eindigt zijn verhaal met
jij wil alleen naar de finale zodat je je operatie kan betalen (plastische chirurgie).
Een avondje MC Battle leert mij wat
done is en wat absoluut
not done is. Zaak is om als tegenstander enorm cool over te komen en de beledigingen losjes over je heen te laten komen. Het liefst maak je een weggooi gebaar met je hand en kijk je verveeld op je horloge. Maar het meest belangrijk is het om je
rhymes thuis te schrijven. Er moet op het laatste moment worden geimproviseerd. En wat er allemaal uit het brein van die rappers komt, is ongelooflijk scherp! Zo staat er een rapper enorm te dansen en niet te luisteren naar wat zijn tegenstander te melden heeft. Die zegt vervolgens:
de vorige keer dat je zo stond te dansen, kostte het je draaitafels

Ik geloof dat organisator GRAP een
niche heeft gevonden, hopelijk worden er meer van dit soort evenementen georganiseerd. Na het uitkomen van de film 8 Mile is de belangstelling voor battles sowieso enorm gegroeid. Natuurlijk zijn deze battles er altijd al geweest, maar nu is het meer aan de oppervlakte gekomen en toegankelijk voor iedereen. Als er weer een battle is, sta ik vooraan. Want zoals rapper Diggie B zegt:
Mc's praten wel poep, maar droppen geen shit
(In het kader van hiphop wat artiesten die ik vaak luister: Def Squad, Big Daddy Kane, Digital Undergroud, Jay Dee, Madlib/Quasimoto, Tribe Called Quest, Dream Warriors, the Beatnuts, Blackalicious, Brand Nubian, Digable Planets, Digital Underground. Of oude shit als Grandmaster Flash, Kurtis Blow, Prince Paul, Beastie Boys, Mantronix, the Sugarhill Gang, the Egyptian Lover. Maar er valt nog genoeg te ontdekken als Kid Koala, Shortee, Michael Askill, of eerste
human beatbox Doug E. Fresh.)
En luister ook eens naar de Nederlandtalige rap van
de kliek, een posse uit de Spaarndammebuurt
En tja, nog maar es een bannertje, de Kliek maakt deze ten slotte niet voor de katzzze k***

18 Nov '03 - 10:27[KASHMIR]

Mensen interviewen is leuk, maar soms een beetje oncomfortabel. In een paar minuten vuur je vragen op iemand af die je ervoor nog nooit hebt gezien. Soms klikt het en wordt het een leuk gesprek, soms is het voor beide personen een verplicht nummer. Gelukkig is de eerste variant bij mij de meest voorkomende. Een van de leukste interviews heb ik met Christopher Nolan, regisseur van de film Memento tijdens het Rotterdams filmfestival in 2000. Ik heb dan ook een goede binnenkomer: ik heb zijn eerste korte film
Bug gezien die hij zwaar low budget draait als hij op school zit. Als ik dan tevens een aantal vragen stel over de filmmuziek (dat niet vaak gebeurt, zegt Nolan), loopt het interview vanzelf. (Het artikel kan je lezen bij 'woorden')
Ook gebeurt het weleens dat je na interviews contact blijft houden. Zoals met de band
Kashmir uit Denenmarken. Ik maak een artikel over deze band in 1999. Het is een van mijn eerste interviews en ik ben zenuwachtig. Voor hen is het de eerst keer dat ze in Nederland spelen en dus ook spannend. Maar hun album
The Good Life is goed ontvangen en ze spelen een uitverkochte showcase in Paradiso. Na het optreden ontmoet ik ze weer, en een lange avond met bier volgt. Ik nodig hen uit om de volgende dag fietsen te huren en Amsterdam te verkennen. Met een kater van hier tot Tokio staan de heren de volgende dag om 11.00 in de hotellobby. Het wordt een superleuke dag. We kopen zelfs een fiets van een junk voor de keyboardspeler, omdat hij later komt en er geen fietsenverhuur in de buurt is. In de jaren erna zou ik hen nog een aantal keer ontmoeten.
Kashmir was vanaf 12 november in het land om hun fantatisch nieuwe album
Zitilites te promoten. Ze spelen in Amsterdam. Utrecht, Groningen en Den Bosch. Hopelijk ben je naar een van deze concerten geweest, want het was super! Leuk ze weer te zien en met hen over van alles en nog wat te kletsen. Over muziek (een
never ending story. Zo introduceert zanger Kasper mij in 1999 de prachtige muziek van singer/songwriter Nick Drake), films, hoe Nederland en Denenmarken is veranderd, over optreden, over de toekomst enz. Gewoon gesprekken afmaken waar je de vorige keer bent gebleven.

links Henrik (keyboard) en rechts kasper (zanger/gitarist)
In Denenmarken is Kashmir groot. Zo'n beetje als Kane hier. Er is zelfs een (docu)-film over hen gemaakt, die een paar dagen geleden in Denenmarken in première is gegaan:
Rocket Brother. Regisseur Kasper Torsting heeft Kashmir vier jaar lang gevolgd. De trailer kan je
hier zien. Kijk dan ook direct naar de laatste twee animatie-videoclips van Kashmir (
Rocket Brother en
Surfing the Warm Industry). Prachtig! Wat is het toch jammer dat je dit soort clips nooit op tv ziet! Als je de muziek van Kahmir niet kent,
luister dan op de site naar wat materiaal. Het album
The Good Life kan je in ieder geval blindelings kopen.
16 Nov '03 - 11:44[ZZZ]

september Tivoli
Al een tijdje is er een buzzz in het clubcircuit rond de Excelsior-band zZz. Met slechts twee man op het podium produceren zzze ruige psychedelische rock. Drie jaar bestaat de band, en 2003 was een zzzuper jaar, met onlangs een optreden in New York. Een bandnaam als zZz, uitermate geschikt voor woordgrapjes, vraagt natuurlijk om een verklaring.
zZz betekent helemaal niets. Het is gewoon een mooi woord, aldus Björn Ottenheim, zanger/drummer van de band. De naam is ontstaan toen we een bandnaam moesten hebben voor een flyer. We wilden iets raars. Puh puh puh... of rrrrr. Maar het is zZz geworden. Je spreekt het uit als jazz op zijn frans. Toetsenist Daan Schinkel vult aan: Het is eigenlijk ook geen woord, eerder een klank. We vinden het mooi dat je er geen emotie in kan stoppen. Als iemand ons aankondigd, kan diegene het niet schreeuwen. In Amerika zeiden ze trouwens zZz zoals ZZ top.
Het Amsterdamse duo zZz ontstaat in het najaar van 2001 als huisgenoten Björn Ottenheim en Daan Schinkel met een oude orgel van vader en een drumstel in de kelder muziek gaan maken. Na een week repeteren zijn er vijf instrumentale nummers en speelt zZz het eerste optreden tijdens een feestje. Later volgde er meer optredens. Opmerkelijk, want Björn had nog nooit gezongen en gitarist Daan had ervoor geen toets aangeraakt. Björn: Maar we voelden direct dat het goed was, zo met zijn tweeën. We hebben dagenlang gerepeteerd in de kelder. In het begin speelden we voornamelijk instrumentale nummers, beetje easy tune-achtig. Later ging ik ook zingen. Tijdens optredens merkten we dat onze muziek eigenlijk super dansbaar is. Daarbij genereerde elk optredens weer een ander optreden. Het liep gewoon lekker.
In 2003 gaat het opeens snel met de band met het opvallende geluid (denk aan een mix van Jon Spencer Blues Explosion, Suicide en The Doors) en er volgen optredens op KinkFM, VPRO's Club 3voor12, tijdens het Amsterdam Calling festival in Manchester en onlangs tijdens CMJ in New York. Bovendien wordt de single Ecstacy gebruikt in de soundtrack van Phileine Zegt Sorry. In december duiken ze met Frans Hagenaars en Henk Jonkers de studio in. De toekomst? Björn: Eigenlijk willen we veel in het buitenland spelen. Ons doel is Japan. Ook hebben we inmiddels goede contacten in Amerika. Dat is niet omdat we niet in Nederland willen spelen, maar voor onze muziek is elders volgens ons meer interesse. Ach, het is misschien een beetje een euforische gedachte, maar we gaan er wél voor...
Kijk ook eens op de website van zZz:
Soundofzzz. Daar staat de speellijst (19 & 27 december in Amsterdam) en je kan drie nummers luisteren. Onder andere Ecstasy, het nummer gebruikt in Phileine zegt Sorry.
14 Nov '03 - 09:06[VERJAARDAG]

Krijg nou wat. Ben ik gewoon mijn eigen verjaardag vergeten! Twee dagen geleden, op 14 november, bestond ellenweb één jaar. Met méér dan 15.000 bezoekers. Jeemig : - )
13 Nov '03 - 10:31[HERFST IN DE VONDELTUIN]

Weblogmeeting in het zonnetje met bier, chips, skateboards en virtuele praatjes.
Nu liggen er alleen herfstblaadjes.
10:19[HIJ]
Een tijdje geleden kreeg ik in mijn inbox een mailtje van hijx500. 'Hij' had een verhaaltje geschreven van precies 500 woorden lang, en of hij dat bij mij mocht posten. Met dat mailtje deed ik toen niets, want ik kreeg een nieuwe compu en mijn oude inbox vol met mail liet ik voor wat het was (dat is trouwens een leuk experiment! Alsof je een lading post - waar natuurlijk wat belangrijks tussen zit - niet opent. Maar het is niet voor herhaling vatbaar!). Na een tijdje kwam ik zijn e-mail weer tegen, en schreef of hij nog eens zo'n mooi verhaaltje kon schrijven. En ik wilde ook weten wat zijn bedoeling was met die stukjes. Hieronder het antwoord:
Hij: 'Eén verhaaltje per weblog. En
één pagina met alle links naar alle weblogs die stukjes uit zijx500 (want zo heet het project) publiceren. Elk verhaal is exact 500 lettertekens lang, dus onnoemelijk veel plaats neemt het niet in op je weblog.
De redenen? Ik heb vroeger een aantal verhalen in het literaire tijdschrift Sampel gepubliceerd. Maar dan bereik je enkel een heel beperkt publiek van professionelen en semi-professionelen. Weblogs zijn een veel leuker medium. Bovendien: één dat door ECHTE mensen gelezen wordt.
En ten tweede: voor de weblogs die meedoen is het aardige publiciteit. Mensen die meer willen lezen, worden via
http://users.skynet.be/boekblog verwezen naar alle andere weblogs. Zo leer je nog eens een andere site kennen, dan degenen die je al dagelijks bezoekt.
Zij: Ik vind dit een erg leuk initiatief en bij deze staat er nu ook een 500woordenstukje op ellenweb
Sint
Na het vrijen, bladeren we door een oud fotoalbum van
haar.
Ik herken mezelf niet, maar zij wel.
"Die Sinterklaas. Dat ben jij."
Ze is drie op de foto, en ze zit op mijn schoot.
Net als nu.
Ook al is ze ondertussen tweeëntwintig, de hand van de
Sint, vorige week achtenveertig geworden- rust nog
steeds op haar blote knie.
Ik probeer nog een grapje te maken: "Wie zoet is
krijgt lekkers, wie stout is de roe."
En knijp plagerig in haar billen.
(het marsepeinen stukje net onder haar kont)
Maar ze kan er niet om lachen.
Een uur geleden was ze nog jong en mooi, zegt ze.
Nu heeft ze een ongelukkige jeugd gehad.
10 Nov '03 - 23:13[VERKOUDEN]

07 Nov '03 - 10:18[CAMBODJA]

Niets is leuker dan na een paar maanden foto's krijgen van een reis. Zoals deze, gemaakt door vriendin T. die ik heb leren kennen in een bus in Ho Chi Min City (Vietnam). Ze woont ook in Amsterdam en af en toe maken we beide onder het genot van een oerhollands stukje appeltaart of pannekoek (of was het nou panneNkoek?) een
sentimental journey. Hier bijvoorbeeld waren we in zuid-Cambodja. We hadden een brommertje gehuurd en gingen een beetje crossen op landweggetjes. Als je stopt, staan er binnen twee minuten tientallen kinderen om je heen.
Er staat ook een contactsheet van foto's in Vietnam op
loek.to (onder het kopje photo).
09:48[HET ZOEK VAN MORISSON SPEL]

Ik heb weer een mooi single'tje gekocht bij Forever Changes op de Bilderdijkstraat. Met op kant A:
Here comes the night en
All for myself. En op kant B:
Gloria en
One more time. Nu voor jullie het razendspannende spelletje: zoek Van Morrison...
06 Nov '03 - 19:30[ZEEPZOP]
Vanochtend had ik een schoonmaakwoede
maar om daar nou iets mee te doen....
01:26[LOESJE]

Vanavond hebben we weer geschreven voor Loesje. Met een klein clubje van vijf mensen. De lokatie is, zoals altijd, stichting 't Gespuis in de Spuistraat. Dit is een pand waar diverse politieke en maaschappelijk getinte (studenten)activiteiten plaatsvinden. Het is een oud, gammel pand, maar het staat overeind. 's Avonds is het er druk: boven in een kamer discussieert de jongerenafdeling van de SP over de krakersacties en rechts van ons zit een jeugdige club van toekomstige CDA'ers te vergaderen. Soms is er ook nog een bijeenkomst van de JOVD, de jongerenorganisatie van de VVD. 't Gespuis vertegenwoordigd politiek Nederland op de vierkante meter.
Goed. Loesje dus. Met een emmer met plaksel gaan we volgende week 's avonds de straat op om de posters op te plakken. Iedereen kijkt dan goed om zich heen of er politie aankomt. Als het codewoord ****** wordt gezegd, moet je weglopen. Gezellig spannend.
Ik zal alvast één poster verklappen:
MSN
Tekstuele Intimidatie
Ik heb er ook nog eentje bedacht, maar die heeft de poster niet gehaald. Doe er je voordeel mee.
Depressie?
Zet je wintertenen onder de lichtbak
05 Nov '03 - 11:35[LINKJES]
- Voor wie het nog niet weet.. er bestaat een site met verhalen over Amsterdam, volgeschreven door o.a.
Merel en
Lijn). De site heet
Amsterdam Centraal.
- Lees ook eens
de Kliek, een site van een of andere vage posse uit de Spaandammerbuurt ; - )

-
Creative Post: een e-zine voor creatieven en designers. Daar staan ook altijd coole links,
deze bijvoorbeeld, de meest suffe albumhoezen.
-
Freshmilk, site van een reclamebureau. Prachtig ontworpen! (deze link heb ik trouwens via via via een weblog opgespoord, maar ik weet niet meer wie...)
- af en toe post er ene H. van de band
Kamino op mijn site. Kamino is een Nederlands/Belgische band, en is absoluut het beluisteren waard!
-
Stones Throw Records, platenmaatschappij van onder andere Madlib, Lootpack en Quasimoto. Je kan veel nieuw materiaal beluisteren en er staan een aantal videoclips op. Waaronder deze: Sliim's Return van Madlib.

00:28[DRAADLOOS]
Telefoongesprek in de trein:
".... ja dat klopt.... tuurlijk.... ze zijn ook best handig die draadloze muizen, maar op kantoor zijn we ze de hele tijd kwijt... Nu proberen we ze met een touwtje te bevestigen aan de computer..."
00:11#
Wishful thinking
Hoe bedoel je?