16 Aug '04 - 23:31[WEBLOGMEETING]
22:00[AMSTERJAM 4 T/M 8 AUGUSTUS]
Hoe maak je dj’s van Amerikaanse radiostations in een rap tempo wegwijs in de hedendaagse Nederlandse dance-scene? Simpel. Laat er een aantal overvliegen naar Nederland en neem ze mee op sleeptouw tijdens een vierdaagse VIP-trip, AmsterJam genaamd. Tijdens AmsterJam kunnen deze radio personality’s Nederlandse dj’s/producers interviewen op Dance Valley, de sfeer proeven in de hippe, Amsterdamse platenzaken en vanuit de Heineken Brouwerij een live-uitzending doen vanuit geïmproviseerde studio-sets. (Radio maken vanuit de Heineken Brouwerij? Ja, want dit event is gesponsord door het Nederlandse Biertje?).
En die promotie van de Nederlandse dance is hard nodig want - zo wordt tijdens AmsterJam duidelijk Nederlandse dancemuziek is niet populair en verre van mainstream in Amerika. Op de radiostations hoor je vrijwel alleen hiphop en rock. Alleen op de talloze live streaming internet- of satelliet radiostations is er een underground scene waar elektronische muziek een cultstatus heeft en waar ook geregeld een Nederlandse dj voorbij komt. Of, zoals dj/producer/radiomaker Zoltar (van Satelliet Radiostation XM Radio) het omschrijft: “In Amerika maakt de elektronische muziek geen onderdeel uit van onze muziekcultuur. Mensen van boven de 21 vinden zichzelf te oud voor de muziek, of associëren dance met drugs. De meeste radiostations draaien nooit dance op de radio. In Nederland heeft de club-dj ook veel meer status, hij wordt niet gezien als een plaatjesdraaier op de achtergrond. In Amerika kijken wij veel meer op tegen bands en hiphop-acts. Maar ik voorzie dat Nederlandse dance succesvol kan zijn, als Nederlandse dj’s tenminste daadwerkelijk fysiek naar ons toe komen, zoals Armin van Buuren laatst met zijn set in Central Park.” Terwijl de vlot pratende radio-dj Zoltar dit statement maakt, gebaart hij druk naar dj/producer Laidback Luke die ook op AmsterJam rondloopt. Of Laidback Luke zodirect een interview kan geven? Ja hoor, geen probleem. Laidback Luke schuift aan, krijgt een microfoon voor zijn neus en vertelt over Dance Valley, over zijn draaistijl, over zijn producers-ambitie en zijn toekomstverwachtingen. Even later, na het interview, zegt Laidback Luke: “Ik zou graag meer draaien in Amerika, ik ben erg ambitieus wat dat betreft, maar ik besef dat ik daar met een schone lei moet beginnen. Het is niet vanzelfsprekend dat mijn succes in Europa vanzelf doorschiet naar Amerika. Trouwens, in Nederland krijg ik vaak te horen dat ik Amerikaans klink... en dat vinden de Amerikanen ook! Dat klopt ook wel, ik ben erg beïnvloed door house uit Chicago en New York. Ik denk dat mijn enige flair in Amerika is dat ik uit Europa kom. Het zou anders zijn als ik trance zou maken zoals Tiësto of Johan Gielen, dat heeft écht direct een Europese sound."
Op AmsterJam is ook Ian Robinson, een journalist van Stuff Magazine, het tweede Men’s Lifestyle Magazine van Amerika. Hij is erg pessimistisch over een doorbraak van Nederlandse house en dance in Amerika. “Er is veel Engels spul op de radio. Logisch: zij waren de pioniers in de jaren ’80 en hun huidige tracks komen (nog) steeds aan de oppervlakte. Er is wel een seconde wave gaande, maar die komt uit de hoek van acts als 2 Many Dj’s bijvoorbeeld. Zij hebben een soort van ‘ironic coolness’ over zich, waar een hele hippe scene in New York door is ontstaan.” Robinson zegt dat muziekliefhebbers buiten de grote steden, nooit elektronische muziek hebben meegekregen. “Bij ons telt alleen hip hop. De dance scene beperkt zich tot Los Angeles, Miami, New York, Detroit en Chicago. Ik denk dat house dood is, net zoals de xtc-generatie compleet verdwenen is. Bij ons is the new thing rock ’n roll in de vorm van The Strokes en de rauwe sound van Detroit: The White Stripes. Weet je welke vorm van dance populair is in Amerika? Moby. Zijn muziek is precies in een vorm gegoten zodat de doorsnee Amerikaan het begrijpt. Moby maakt kant en klare, behapbare vocale dance die heel erg easy listening klinkt. Natuurlijk zijn er een paar grote clubs in New York en Miami waar groupies blijven plakken om dj Carl Cox te zien, maar de Nederlandse dance blijft underground. Ik voorspel nul procent kans dat er een grote Nederlandse ster uit voorkomt.”
Goed... AmsterJam maar even positief eindigen met de heren van zZz! Zij hebben zich comfortabel rond een tafeltje genesteld met een biertje. Een dag eerder hebben zij, net zoals Voicst en Gem, interviews gegeven aan Amerikaanse stations in verband met het aanstaande CMJ-festival. En leuk: het blijkt dat hun single XTC regelmatig gedraaid wordt op de Amerikaanse stations. Ook zijn er ‘erg leuke labels in zZz geïnteresseerd’. “Zo’n AmsterJam is wel handig. Je geeft wat cd’s weg en je komt in aanraking met clubs, festivals, magazines etc. Nu maar es kijken wat CMJ gaat opleveren.” aldus Björn en Daan van zZz.
11 Aug '04 - 11:42[THE PRODIGY]
Vers van de pers van platenmaatschappij [PIAS]: een link waarmee je een aantal snippets van 30 seconden kunt luisteren van het nieuwe album van The Prodigy - Always Outnumbered, Never Outgunned ( 23 augustustus release). Komtie: http://ns31049.ovh.net/prodigy_player/prodigy_player/prodigy.html10 Aug '04 - 22:34[ARTURO BANDINI]
Met wat voor stuk tekst moet je na een paar maanden afwezigheid weer beginnen. Met een uitleg? Mwah. Laten we het er maar op houden dat ik even lekker bezig was.Goed.
Ik ben op dit moment een waanzinnig boek aan het lezen: Ask the Dust van John Fante (1939!), een Italiaanse schrijver die naar Amerika emigreert en zijn frustraties om een beroemde schrijver te worden, verwerkt in zijn boeken over ene Arturo Bandini. En deze Arturo Bandini in het boek Ask the Dust wil dus.... schrijver worden. In het boek volg je zijn gekte, zijn gemis aan concentratie om iets af te maken, zijn misplaatste besef dat iedere voorbijganger in zijn leven zich met hem bezig houdt, zijn wantrouwen, zijn gedachtestroom die van hot naar her gaat behalve naar een consistent verhaal voor zijn Grote Doorbraak. Helaas is deze Arturo zo overtuigd en vol van zichzelf dat hij denkt zijn onzekerheid hiermee te kunnen camoufleren, maar intussen woont hij in zo’n Barton Fink-kamertje waarvan hij de huur niet kan betalen. Got the picture?
Ok.
En gisteren zag ik hem dus.
Wie?
Arturo Bandini!
Waar dan?
In de rij van de Albert Heijn op de Elandsgracht. Hij stond voor me. Hij had lang, pluizig haar. Streepjesbroek, witte blouse met ruches. Ongewassen en verlopen. Zijn lichaamshouding was erop gericht iedereen duidelijk te maken dat hij geïrriteerd was omdat hij moest wachten. Hij knalde het bordje van ‘Volgende Klant’ steeds harder op de band. En nog een keer. En nog een keer. Boodschappen werden verplaatst en nogmaals op de band gezet. Alleen het stokbrood hield hij in zijn hand. Hij was zachtjes aan het mompelen, schudde zijn hoofd en zijn ogen straalde een ongezonde onrust uit.
Kortom
Ik was nogal onder de indruk van deze man. Mijn aandacht werd naar hem toegezogen. Deze man was Arturo Bandini! Compleet in zijn eigen wereld en gedachten. Kon ik maar heel even in zijn hoofd kruipen en meemaken hoe hij het wachten bij de kassa ervaart. Hoe hij door een paar minuten vertraging zo van slag kan raken.
*** Wordt vervolgd ***
(en nu écht hoor...)