29 Jun '05 - 11:58[TAMMIE]
Leuk leuk, een taartje eten bij Taart van m'n Tante met Tamara aka Jarige Jop. Zittend in grote donkere leunstoelen op de straat met onder je voeten een perzisch tapijtje op de grond. (Het uitzicht op het afzichtelijke Heineken Plein dachten we er niet bij). Tamara (achternaam Seur) heeft een leuk beroep. Ze is verslaggeester voor het Jeugdjournaal. Onlangs interviewde ze Shakira. Je weet wel, met al die donkere olie op haar lichaam in die videoclip. Dat lijkt me nogal plakkerig, maar het was 'dierlijk' bedoeld, zei ze tegen Tamara. Goed te weten.
Klik hier voor het hele interview. Ongemonteerde versie. tamara seur
27 Jun '05 - 22:37[Buurtkinderen]
Het is een mooi gezicht. Mijn drie kleine buurtkindjes in de straat rond een 50 centimeter zwarte robot waarvan het bovenlijf rondjes kan draaien. Hoekige armen in verschillende standen met een paar lichtjes die flikkeren. Het wankelt, maar blijft staan. Alles functioneert onder een oorverdovend overgestuurd lawaai.'Nu is het klaar', zet de robot maar uit. De robot is moe', zegt papa. 'Ja, kijk, hij gaapt al', gooi ik er nog eens bovenop. Een verkeerde zet: kinderen in de nee-fase willen precies het tegenovergestelde: Robot moet aan. Blindelings grijpen alle vingertjes naar het on-off-knopje En inderdaad: de ellendige robot ontwaakt. Hopelijk gaat het ding eindelijk een stukje wandelen zoals op de robot-verpakking staat geschreven.
Dan worden er ijsjes uitgedeeld. 'Jij mag geen ijsje', zegt het middelste jongetje. Uiteraard trekt de moeder zich daar niets van aan en ik krijg ook een ijsje. Ik besluit iets ludieks te doen. Ik eet mijn ijsje heel langzaam op. Zo langzaam dat mijn buurjongetje al klaar is, terwijl ik nog een restje Raket op mijn stokje heb. Ik vraag: 'Zullen we ruilen?' Vol ongeloof staart hij mij aan. Zou ik dit écht menen? Ik reik hem mijn ijsje aan. Een beetje twijfelend geeft hij zijn stokje. Na de ruil kom ik er achter dat op zijn stokje geen ijs meer zit. Ik sla mezelf voor mijn hoofd. Wat dom! Mijn buurtkindjes vinden het ook dom. Deze actie onthouden ze voor de volgende keer.
Ik loop naar huis. Voor mijn huisdeur stop ik. Jongetje R. en zijn snottebel lopen mee.
'Waar woon jij?', zegt jongetje R.
'Ik woon hier. Dat weet je toch wel. Naast het plantje. De vorige keer mocht je mijn deur open doen.'
''Nee hoor, heb ik niet gedaan.'
'Toch wel', antwoord ik.
'Waar woon jij?', zegt hij nog es.
'Ik woon hier'
'Jij woont daar niet'.
Ik zucht. 'Nee, je hebt gelijk, ik woon hier niet'.
Ik stop de sleutel in het sleutelgat en loop naar binnen.
Kinderen moet je gewoon altijd gelijk geven.
21:07[Bootje varen]
11 Jun '05 - 19:49[LENTE]
Een nieuwe lente, een nieuw geluid. Juist ja. Met zo'n afknapperige uitspraak beginnen na 4 maandjes radiostilte kan natuurlijk niet, maar een Laser'tje maakt een hoop goed: 'I truly see more with my eyes closed'. Het is weer 'n beauty! Fietsend op de Brouwersgracht krijg je dit mooie regeltje poëzie zomaar voor je fiets geworpen. Inmiddels is het spotten van een spuitbuswaarheid tijdens een fietsritje mijn sport geworden. En fijn: Laser heeft sinds kort een eigen website.
Natuurlijk heb ik het Laser-foto'tje direct naar de crea jongens van De Kliek gestuurd. Deze hip & happening Spaandammers houden een fraaie Laser-plaatjesverzameling bij. En vinden tussendoor ook tijd om een kekke website te bouwen. De jeugd van tegenwoordig is niet dom nie...