07 Feb '06 - 21:11[Ola Brasil]
Ik ben dus in Brazilië. Ineens besloten. Had een reisje verdiend na een leuke edoch lange klus voor T-Mobile. Na een beetje turen op de wereldkaart en een potje googlen voor de meeste zonuren rolde Brazillie eruit. Moet toch een keertje de mooiste vlag van de wereld in het eggie zien wapperen. Terwijl ik dit stukje typ in een internetcafé word mij gevraagd wat ik vanavond ga doen. Nou, in ieder geval niet met jou mee naar huis mister Brasil, met je overdanige spierballen.
In Jericoacoara, een soort hippiedorpje aan de zee, kom ik de tijd zwemmend, drinkend en hangmattend door. Na 5 dagen herken ik alle honden die rondlopen om eten te scoren, groet ik de straatverkopers en muzikanten, drink ik koele biertjes aan tafeltjes in het zand met backpackers en – belangrijk – weet ik hoe ik met Brazilianen om moet gaan. Gewoon flink handshaken, beetje populair Todo bem roepen (= alles goed?) en bijdehand lachen. Dat ik uit Amsterdam kom, is ook een goede binnenkomer. Marinuaha on the street? Smoke you there? Ja hoor, elke dag. Alle jongens zijn hier super aardig en willen met je flirten en praten.
Het feesten in Jeri is een beetje afgelopen, het hoogseizoen is ten einde. Maar nog genoeg leuke reggae-bandjes die ´s avonds spelen. Gisteren nog, in Mama Africa, een tentje waar veel locals komen. Die zetten rond 01:00 hun wekkertje (tussen 21:00 – 01:00 is hier niets te doen) om daarna flink uit hun dak te gaan. Ik probeer zo goed als het gaat een paar woorden Portugees te spreken en amicaal te dansen. Tussendoor komen de Braziliaanse amigos met hun sterrenhemel op de proppen. Rond 18:00 is het overal donker, dus genoeg kans om gringos (=toeristen) romantisch mee te krijgen naar het strand om sterren te kijken. ¨Vandaag niet, maar misschien morgen¨ is het meest verstandige antwoord.
Wat ik voor de rest aan het doen ben? Heerlijk genieten van de muziek (er is hier o-v-e-r-a-l muziek!), via een woordenboekje communiceren met de lokale bevolking tijdens reisjes in het binnenland, in hoge golfen duiken, dikke boeken lezen en e-mail adressen verzamelen van backpackers voor toekomstige tripjes. Verder ben ik NIET aan het autorijden, NIET aan het kitesurfen en NIET teveel alchohol aan het drinken (mijn ouders lezen ook mee : - )
Morgen ga ik terug naar Cumbuco, een leuk strandplaatsje waar mijn reis een paar dagen geleden is begonnen. Maar vanavond eerst een paar lekkere caipirinhas (0.80 eurocent) achterover slaan. Hopelijk heeft mijn lichtelijk stoned kijkende poussada-eigenaar (=hotel) begrepen dat hij mij morgen moet wekken om 06:30. Mijn telefoon ligt namelijk in mijn backpack in Cumbuco en ik heb hier dus geen wekker. Lichtelijk niet-handig, want de bus vertrekt morgen om 07:30 en ik heb geen idee van de tijd.
Gelukkig toch nog een stress-momentje deze vakantie...